Koh Phangan, Koh Chang, Laos, Chiang Mai & Bangkok

Zoals de titel al een beetje aangeeft; we hebben veel te vertellen. Dus ga er maar eens lekker voor zitten.

We zijn inmiddels in Bangkok, 3 dagen voor vertrek. Maar we waren geeindigd bij onze eerste dag in Koh Phangan, dus daar gaan we nu beginnen. We waren op weg naar de fullmoon party en dat was goed te zien tijdens onze boottrip naar het eiland. Helemaal volgestampt met zogenaamd culturele backpackers die van plan waren om eens even goed stoom af te blazen tijdens dit strandfeest. Het was donker toen we met de taxi naar ons ver vooraf geboekte hotel werden gebracht. Toen de chauffeur stopte deelde hij ons mede dat we vanaf hier verder moesten lopen omdat het pad voor zijn auto onbegaanbaar was. 5 minuutjes ongeveer. Thai Time bleek later. Zo'n 15 minuten hebben we onze backpacks door zand, plassen, planten en langs blaffende honden gesleept. Topavond. De volgende morgen bleek het dubbel en dwars waard te zijn. We zaten in een bungalow langs een waterval, een en al groen en een lieve receptioniste. Bij diezelfde dame huurde we een scootertje en bij het overhandigen van de sleutel bood ze ons aan of we niet wat paddestoeltjes of wiet van haar wilde kopen. Onder het mom ' Fun for the party, you know?'. Enigszins verbijsterd pakte we de sleutel aan en sloegen we het aanbod uiteraard vriendelijk af. De link is ons nog steeds niet duidelijk..
Het feest zelf was heel gaaf. In plaats van optredens waren er vuur- springtouwen, glijbanen, hoepels, limbostokken en shows. En natuurlijk heel veel dansende mensen. We hebben de avond doorgebracht met een Engels stel, David en Faye, en een Duitse jongen Sebastiaan.

Moe maar voldaan vertrokken we de volgende ochtend met de Taxi richting de boot. Op naar Koh Chang, een eiland aan de zuid-oostzijde van Thailand. Zonder verder op de details in te gaan volgt hier even een lijstje van de voetuigen waar wij achtereenvolgens in hebben gezeten.
(Koh Phangan) Taxi-Boot-Bus-Tuktuk-Personenauto-Nachtbus-Taxi-(Bangkok)-Met een scooter meelopen-Bus-Tuktuk-Personenauto-Boot-Tuktuk- (Koh Chang)
Dit alles duurde bij elkaar zo'n 30 uur. Maar we hebben wel een prachtige zonsopgang gezien in Bangkok en kwamen aan bij een heerlijk hotelletje in Koh Chang waar we lekker bij konden komen.
Na een plons in het zwembad besloten we erop uit te gaan om misschien een tripje te boeken en een klein biertje te drinken, om natuurlijk op tijd naar huis te gaan vanwege de lange reis die we achter de rug hadden. Maar bij de eerste bar ging het mis. Het bleek nu HIER fullmoonparty te zijn, dus vuur, muziek en gezelligheid gegarandeerd. Maar dat was niet het enige.. Want wat zag ons oog? Twee ons welbekende Amersfoorters. Na een paar keer goed kniperen bleken het inderdaad Simon en Niels en daar zijn we de rest van het weekend op Koh Chang mee opgetrokken. Dit helaas ten koste van mogelijke tripjes of andere bezienswaardigheden, maar daarom niet minder gezellig.

Het was weer zo ver, ons visum. Time flies when you're having fun, dus we gingen met de bus terug naar Bangkok en de volgende dag met de bus naar Laos. Na alvast een beetje geproefd te hebben van de Khao San Road en de gezelligheid en drukte in Bangkok City gingen we een hel van een busreis tegemoet. We zijn inmiddels wel wat gewend zou je denken, maar dit sloeg alles. Samen met Sjoerd en Geeske (een Nederlands stel die we onmoetten tijdens het wachten op de bus) stapten we in een comfortabele nachtbus. Blij met het televisietje voorin en het feit dat de stoelen lekker naar achter konden wachtten we tot de bus zou vertekken. En we wachtten.. en wachtten.. en wachtten.. Er bleek iets mis met het aircosysteem en de bus lekte alsof ie tranen met tuiten huilden. Optimistisch zeiden we dingen tegen elkaar als ' Kan gebeuren' en 'Achja, typisch Thais' en 'We gaan vast zo en anders komt er wel een andere bus toch?' Geen andere bus, we gingen gewoon met deze. Hij reed, soort van, en de airco deed het. Iedereen blij. Het was inmiddels half 10 en onze huilende bus hield het zo'n 2 uur vol. Uiteindelijk strandden we bij een tankstation. Gewoon even tanken en plassen toch? Toen we uitstapte zagen we dat de bus ook het tankstation onder aan het snotteren was. De buschauffeurs waren druk met het semi-repareren (veelbetekenend naar elkaar knikken en af en toe de bus aanraken) en wij stonden erbij en keken ernaar. Na een uur geknikt en gekeken te hebben pufte de arme bus van het terein af, om na 1 bochtje en een drempeltje hijgend tot stilstand te komen. De chauffeur kwam de bus in, of we even allemaal konden duwen. Ja hoor, daar stonden we dan, half 1 snachts met zn allen tegen een enorme nachtbus te duwen. Een ervaring rijker, zegmaar. Wonder boven wonder werkte het en een beetje schokkerig reden we verder richting Vientiane (de hoofdstad van Laos). Rond half 9 sochtends kwamen we aan bij de grens. Dat ging allemaal zeer soepel en voor we het wisten hadden we een mooie nieuwe stempel en een busje dat ons naar Vang Vieng zou brengen. Dit busje stopte helaas na zo'n 15 minuten rijden. We moesten in een ander busje. Nu moeten jullie weten dat ze in Laos geen gevoel voor haast hebben. Sowieso niet echt een aziatisch ding, haast, maar hier is het extreem. De busjes naar Vang Vieng bleken vol. Na dit geconstateerd te hebben stonden de Lao gewoon lekker te hangen en de kletsen met elkaar. En we hadden niet echt het idee dat dat over een oplossing ging. Na 20 uur in die dramatische bus en teveel noodles, koekjes en chips werden we er niet echt vrolijker op. Eindelijk vertrokken we. Blijkbaar paste het toch, en er volgde een rit over zanderige wegen van zo'n 7 uur richting Vang Vieng. Oja, er zaten ENORME gaten in die weg en de chauffeur shuwde het niet hier met 70 km per uur overheen te rijden. Uiteindelijk zagen we er de lol wel van in en genoten we van het prachtige uitzicht en de zonsondergang vanuit ons hobbelbusje. We reden langs dorpjes met bamboehutjes, waar ze douchete onder een kraan, maar ze wel een televisie hadden en waar kinderen dansten en speelden langs de weg en ouders vanaf een plastic krukje tevreden naar elkaar glimlachten. Maar ook waar zieke honden onder een tafel lagen, waar kinderen met etensbordjes langs de weg stonden en de hutjes vervallen en oud waren..
Vang Vieng was alles behalve dat. Vang Vieng was backpackers, restaurantjes, toeristenbureautjes en FREE WIFI overal. Ook leuk. Dit plaatsje staat bekend om de Tubing; met een band door de rivier meegevoerd worden en een touw pakken als dat naar je wordt toegeslingerd. Dit betekend namelijk dat je aan wal wordt getrokken bij een bar met harde muziek, spelletjes en glijbanen. Als je in Laos bent moet je dit in ieder geval gedaan hebben, dus zo ook wij. Omdat iedereen als de dood is dat dingen nat worden of kwijt raken hebben we geen foto's. Maar misschien is dat ook niet zo heel erg..
Naast het Tuben hebben we ook nog een enorme grot bezocht en in bergwater gezwommen. Ja dat mag ook genoemd worden.

Een zeer relaxte reis naar Chiang Mai volgde. We hadden van te voren het BMP Residence geboekt. Een hotel waar trekkingen door de natuur worden georganiseerd. Dus daar kwamen we 's ochtends vroeg aan en na een paar uurtjes extra slaap zijn we Chiang Mai gaan verkennen. We hadden veel positieve verhalen gehoord en dit moest ook een van de hoogtepunten van onze reis worden. Alles bleek meer dan waar. Dit is bij uitstek de mooiste stad met de meeste historie en cultuur die we gezien hebben. Een prachtig oud centrum met tempels en een stadmuur met een gracht eromheen. De tempels waren zeer indrukwekkend. De meeste zeer goed bijgehouden en gerennoveerd, andere juist een ruine, maar daardoor ook bijzonder. Het alleropmerkelijkste waren de oude monniken in glazen hokjes. Ze mediteerden en keken niet op of om. We durfde er bijna geen foto van te maken, tot... We erachter kwamen dat ze nep waren! Bizar goed nagemaakte wassen beelden van overleden monniken. (zie foto's)
Om 6 uur savonds hadden we de bijeenkomst voor de trekking van 3 dagen. Onze uiterst vrolijke gids die zich voorstelde als Mister Tarzan deelde paklijstjes uit en vertelde ons wat we ongeveer gingen toen. Tijdens het voorstelrondje klapperde onze oren. We zaten met, drie keer raden, 2 Amersfoorters in de groep. Onmogelijk zou je denken, niet dus. De trekking was geweldig. Heel primitief, maar met een padvinder aan je zijde toch prima te doen. Dag 1 was vooral veel wandelen. Langs rijstvelden, watervallen, hutjes, koeien (Gids: LOOOOOK, White Tiger, muhahahahah!) en een hoop tribes (stamvolkjes die daar al eeuwen leven). In de watervallen konden we heerlijk afkoelen en rond een uurtje of 4 kwamen bij onze eerste slaapplek aan. De gidsen (die andere heette Mister King Kong) waren nogal goed in bezigheidstherapie en legden ons met bamboestokjes allerlei raadseltjes voor. Ook was er een dorpshuisdier. In een holletje onder een bamboehekje zat een ENORME spin. Voor de mensen die mij een beetje kennen, ik sliep niet zo lekker die nacht.. 's Avonds uiteraard een kampvuur om daarna voldaan op onze iets te harde bedjes in slaap te vallen. Om 9 uur begon het feest opnieuw. We kregen een primitief kopje koffie en wat toastjes met een eitje. Daarna hebben we vooral gelopen en bij de lunch werden we samengevoegd met een andere groep. Onze nieuwe slaapplek was opnieuw prachtig. We zaten langs een waterval in schattige bamboehutjes. Met helaas dezelfde harde bedden. De wc was in een bamboekhokje en de douche was de waterval. Tuurlijk.
De volgende dag gingen we met de nieuwe groep bamboeraften en olifant rijden. Het bamboeraften was niet echt een bijzonder groot succes aangezien het water nogal laag stond en onze chauffeur niet zo ervaren was. Dit betekende dus steeds opstaan en duwen. Niet heel spectaculair, wel gelachen. Het olifant rijden daarentegen was doodeng. Vond ik dan. Je zit (dit keer) op een soort bankje op zijn (of haar, bleek later) rug en schommelt gevaarlijk van voor naar achter, van links naar rechts. Eelco ging doodleuk voor chauffeurtje spelen toen hem dat werd aangeboden, wat ervoor zorgde dat ik 3 kwartier en 4 blauwe plekken later lijkbleek van de olifant afstapte. Toen de olifant van Rob en Floor op de onze afstapte en de
gids ons vroeg even heel snel aan de kant te gaan waren wij getuige van het ontstaan van nieuw leven. Wat er iets minder romantisch uitzag dan deze zin doet vermoeden, maar dat terzijde. Genoeg over olifanten.
Bij thuiskomst zijn we lekker in het zwembad gedoken en 's avonds naar de zaterdagavondmarkt gegaan. De volgende dag zijn we met al onze nieuwe vrienden op de scooter door Chiang Mai gaan crossen. We hebben een waterval gezien (booooring natuurijk, vegeleken met de watervallen van de trekking) en zijn een kijkje gaan nemen bij het Tiger Kingdom, waar je met verdacht slome tijgers op de foto kan. Hebben we niet gedaan. Arme beesten. Nadat we afscheid genomen hadden gingen we terug naar het hotel omdat onze bus ons op kwam halen. Terug naar BKK.

Deze reis was opnieuw prima te doen en rond half 6 kwamen we in Bangkok aan. Na wat slaap zijn we lekker de Khao San opgegaan en hebben we over de marktjes gestruind. Ook wel weer lekker om even met zn tweetjes te zijn. Gister zijn we echt Bangkok ingegaan. Deze stad is toch wel echt heel gaaf. Continu in leven. We hebben prachtige tempels en monumenten gezien en zijn savond naar het moderne gedeelte gegaan. Het contrast is enorm. Siam Square bestaat uit wegen, pakeergerages en megashoppingmalls. In die shoppinmalls werken perfecte mensen met perfecte kleren en ze bedienen perfecte dames en heren met perfecte kindertjes. We voelden ons nogal underdressed, maar so be it. We hebben lekker een filmpje gepakt op de bovenste verdieping en zijn daarna weer terug gegaan naar ons hostel.
Vandaag verwachten we Julia en Patric (weten jullie nog), het Zweedse stel dat we in zuid-Thailand tegen zijn gekomen. Dat wordt dus weer ouderwets Uno spelen en verhalen uitwisselen. Ook gaan we zo onze laatste nacht boeken. En niet zomaar een nacht, nee, een luxe nacht. Na alle hostels, gaten in de grond, watervallen als douches kijken we uit naar een nachtje zacht matras, rooftopbar, bubbelbad en een glas wijn. Mag wel toch?

Zaterdag rond half 2 komen we aan op Schiphol en eerlijk.. we kijken er zeer naar uit. We hebben genoten van twee maanden prachtige natuur, cultuur, nieuwe vrienden, zon, gezelligheid en elkaar en nu is het tijd voor het oude vertrouwde. We hopen jullie allemaal weer snel te zien!!

Liefs Eelco&Roos

Reacties 3

Hans Vogelaar 28-03-2012 08:54

Nou Roos, dat was weer een heel verhaal! Een reis van 2 maanden, maar een ervaring om jaren op te teren!
Ik heb het met veel plezier gelezen, want je schrijfstijl is prettig, absoluut niet saai, en verraad absoluut een spannende, avontuurlijke jonge vrouw! En daar mag Eelco zich gelukkig mee prijzen.
En.... als je weer eens reisplannen hebt: 1 fan heb je vast.
Groet, Hans

Merle 28-03-2012 10:15

Wat is het ontzettend snel gegaan! Zo te zien hebben jullie super hard genoten, dat zou ik de laatste paar dagen nog maar even extra hard doen!!! Lekkere massages, fruitshakes, buckets, pad thai enz! Tot snel.

carla 28-03-2012 10:29

geweldig verhaal, wat een belevenissen, was ik ook maar twintig........

goede reis naar huis,
lieve groet, Carla

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer